Alweer een blog van mij, ik verbaas mezelf! Vanochtend had ik even een klein dipje, omdat ik me gisteravond niet lekker voelde had ik niks afkunnen spreken met de rest van de groep en omdat mijn telefoon niet werkt hier kon ik ze vandaag niet bereiken. Verder moest ik alleen ontbijten en lunchen terwijl de anderen in de keuken zaten te eten, drie meter verderop. Zit je daar in je eentje aan een mooi gedekte tafel, terwijl je de anderen gezellig hoort kletsen in het Spaans en alleen maar wat losse woorden opvangt. Ben dus maar een beetje door Cusco gaan rond paraderen en over paraderen gesproken, ik stuitte op een enorm militair iets inclusief marcheren met benen tot borsthoogte, bevelen schreeuwen, soldaten die onder het marcheren liederen brullen en een vlag die gehesen werd. Ter ere waarvan dit spectacel was is me niet helemaal duidelijk, maar de grote rol die militairen hier spelen dan weer wel.
Wat ook grappig is, ter ere van Carnaval gooien ze hier elkaar nat met water en westers uitziende meisjes zijn natuurlijk een geliefd object. Van de week heb ik er al een paar kunnen ontwijken en vanochtend ook nog, een schoenpoetser van ongeveer 6 jaar oud wilde me natgooien omdat ik mijn schoenen niet door hem wilde laten poetsen. Toen ik even later naar huis liep kreeg ik opeens een hele lading melk ofzoiets over me heen, terwijl ik om me heen aan het kijken was waar het vandaan kwam, zag ik een busje met daarin allemaal lachende gezichten en volgde er nog een lading... Dan heb ik toch maar liever water. Vanmiddag kwam trouwens een andere dochter van Olga die een beetje Engels sprak, was wel fijn om wat meer te kunnen praten en er zeker van te zijn dat je iets goed begrijpt:) Morgen naar school, hoop dat ik het Spaans dan snel leer!