Chaska Wasi

Het is wel weer eens hard tijd dat ik wat van me laat horen. Tante Jennie, ik heb gelezen wat je op Karo´s web-log hebt geschreven, leuk dat je die van mij ook leest. Met mij gaat het nog steeds goed, ben afgelopen weekend wel weer ziek geweest, echt heel frustrerend hoe laag je weerstand hier is! Vorige week ben ik ook begonnen met werken in Chaska Wasi en inmiddels raak ik aardig gewend. Iedere ochtend om kwart over 7 neem ik een overvolle, stinkende combi (busje) en ik werk van 8 tot 1 en rond 2 uur ben ik weer thuis om te eten en op te schieten voor mn spaanse les om 3 uur. De meeste meisjes die in het huis wonen waar ik werk zijn heel schattig, willen graag veel aandacht en zijn dan jaloers en gaan dan ´mami´, ´mami´ roepen (ja zo noemen ze me gewoon). In mijn vorige blog had ik geloof ik al verteld over 3 zielige gevallen, waar de vierde is weet ik niet alleen dat ze stervende is. Om hen heb ik vorige week wel even moeten huilen, als je ze zou zien, zou je hetzelfde doen. Eentje is 24, eentje 16 en één een jaar of 11, maar de jongste twee zien er uit als 4 met een enorme hongerbuik. Het enige wat ze de hele dag doen is zichzelf met de vuistjes op het hoofd slaan en krijsen of een beetje snoezelen. Ze zien er echt niet uit als mensen maar meer als aapjes! Vandaag had ik wel iets moois met Josefina, het meisje van 16, ik ging tegen over haar zitten en begon geluiden te maken, na een tijdje luisteren begon ze te lachen en ging ze me zelfs na doen, dat was echt zo gaaf!
Verder bestaat mijn dag uit werkjes maken met de meisjes die wat beter bij zijn, anderen naar de wc helpen, tanden poetsen, eten geven, buiten spelen etc etc. Er zijn wel twee andere super lastige meisjes met woede aanvallen, zijn ze lief met je aan het spelen, rammen ze je vervolgens opeens in elkaar! Ik zal de volgende keer meer vertellen en foto´s maken op mn werk die ik dan op de web-log kan zetten. Iedereen de groetjes!
Liefs Susanne

Cuy

Op vrijdag maken we met school altijd een uitstapje en vanochtend zijn we naar een dorpje een half uur verderop geweest om een Incatempel voor water te bekijken en om Cuy te eten. De Incatempel was echt heel indrukwekkend, het lag prachtig gelegen in de bergen en overal stroomde water en de kanaaltjes overstromen nooit omdat het een heel ingenieus systeem is. Maar waar het me vooral om gaat;cuy, ik heb dus eindelijk de beroemde cavia gegeten! Je ziet ze echt met de kopjes er nog aan en de bekjes opengesperd, niet echt een lekker gezicht maar ik vond dat ik het moest eten. Het was niet ontzettend vies, maar ook zeker niet lekker; een beetje zoet en het lijkt alsof je een rat aan het eten bent... Ik heb inmiddels al verschillende dingen geproeft hier, vorige week alpaca (dat is een soort lama) en al ceviche (allerlei zoorten rauwe vis) en een traditioneel klaargemaakt stuk varken wat overigens heerlijk was. Krijg trouwens bijna iedere dag traditioneel eten. Gisteren was ik al op de helft van mijn verblijf hier, het gaat zo ontzettend hard maar tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ik hier al maanden ben, op de één of andere manier leef je veel intenser. Wat ik persoonlijk erg grappig vind hier, is dat ze overal iemand voor hebben. Ik moet met vanaf maandag met een busje naar het werk en in het busje zit gewoon iemand (of soms zelfs twee) die roept waar het busje naartoe gaat en ´instappen, instappen.´ Dus overal op straat hoor je constant geschreeuw van mensen in busjes. Verder hebben ze ook overal verkeersagenten, het maakt niet uit of er een verkeerslicht is, daar doen ze toch niks op uit dus staan op iedere hoek van de straat agenten met fluitjes, echt om gek van te worden! Ik ben volgens mij inmiddels ook weer iets aangekomen en voor het eerst in mn leven ben ik er zelfs blij mee, ik vind het niet erg om af te vallen, maar was hier al afgevallen en door de salmonella opeens heel veel, dat ik gewoon schrok als ik in de spiegel keek! Het was een beetje te veel in te korte tijd zeg maar. Wel heb ik de salsalessen opgegeven, een beetje snel voor mijn doen maar de anderen zijn allemaal stukken beter en dat vind ik best wel lastig, ook omdat je gewoon veel moet oefenen en ik dat dan weer niet durf omdat ik zo slecht ben.:)

Beter

Ik ben inmiddels gelukkig weer helemaal beter, ben gisteren alweer in het ziekenhuis geweest omdat een vriendin ook salmonela heeft en aan het infuus moest omdat ze uitdrogingsverschijnslenen had. Het leven gaat weer zijn gewone gang, ik ga nog steeds naar school en heb gisteren ook het tehuis bezocht waar ik vanaf volgende week ga werken. Mijn eerste indruk was erg goed, de kinderen waren over het algemeen erg schattig en hingen steeds om je nek. Er zijn in het tehuis ook een paar schrijnende gevallen maar die worden apart gehouden omdat ze bijvoorbeeld niet tegen aanrakingen kunnen en heel veel medische zorg nodig hebben. Een paar weken zijn er vijf broers en zussen binnengebracht die ergens in een dorpje zijn gevonden zonder enige verzorging, totaal ondervoed en versmeerd. Een van hen is nu ook stervende, de dokters kunnen er niks meer aan doen. Verder zijn er ook twee babies die waarschijnlijk niet gehandicapt zijn, maar die zijn op de vuilnisbelt gevonden en worden nu ook hier verzorgd. Ik heb erg zin om hier maandag te beginnen, ik denk er wel over om nog privéles spaans te blijven nemen in de middagen. Verder ben ik afgelopen zaterdag met drie vriendinnen en een privéchaffeur de bergen ingeweest. We wilden ergens naartoe waar het niet toeristisch is en waar je niet de hele dag aan je hoofd gezeurd wordt om dingen te kopen, massages te nemen, een restaurant binnen te gaan oid. We zijn naar warmwaterbronnen in de bergen geweest, maar de reis er naartoe was echt spectaculair. Vier uur lang over een soort van zandpad door verschillende hoogtes zodat je eerst door een soort oerwoud rijdt, wat later veranderd in weiden met grazende lama´s, alpacca´s, berggeiten, en andere dieren die ik soms niet thuis kon brengen. Toen we nog hoger reden waren er alleen nog maar zwarte rotsen en had ik het gevoel dat ik boven op de wereld was, dat was bijna op 5000 meter hoogte. Onderweg kom je langs huisjes van klei en blijken de weinige mensen die je onderweg tegenkomt ook echt allemaal traditionele kleding te dragen en je met grote ogen aan te kijken.
Mensen die je restaurants aanbieden zijn wel erg handig trouwens, we zijn hier inmiddels goed bedreven in het afdingen. Dus als je uiteten wilt (europeaans want Peruviaans eten kost 75 cent, met voorgerecht en drinken erbij) en je loopt over straat en iemand probeertje je zijn restaurant in te krijgen, vraag je naar de prijs en zeg je dat je dat voor minder wilt en dat lukt ook nog! Dus je kunt hier goed eten voor minder dan 2,50 euro. En overal valt op af te dingen, zelfs op sigaretten!