Hier weer een berichtje vanuit Pisco. Mijn beloofde wekelijkse update heb ik niet waar kunnen maken omdat ik jullie niet met onzinnigheden wil vermoeien. Het is per slot van rekening niet heel interessant om te lezen dat ik ziek ben geweest, Rafael ziek is geweest en we hier een heel schattig jong hondje hebben. Wat betreft mijn onderzoek: Ik ben een paar dagen naar de markt geweest waar ik een soort enquêtes heb afgenomen. In ruil voor een glaasje fris moesten mensen mijn vragen beantwoorden. Wel moest ik er heel duidelijk bij vertellen dat ik niet voor de overheid werk en dat zij er ook niks mee te maken hebben. In twee gevallen was ik dat vergeten te vermelden en prompt waren de desbetreffende personen enorm positief over de overheid over alle hulp die ze gehad hadden etc. Duidelijk een geval van wantrouwen, je kunt het best maar positief zijn over de overheid want je weet maar nooit wat het voor consequenties heeft…
De laatste tijd zijn er weer twee aardschokken in Pisco geweest, bij de eerste was ik thuis maar bij de tweede in een kiprestaurant. Binnen 5 seconden was het hele restaurant leeg en zaten alleen Rafael en ik nog. Heel duidelijk te zien hoe erg de angst er bij iedereen nog in zit!
Gisteren hebben we een fietstocht door Pisco gemaakt om foto’s te maken die ik belangrijk vind voor mijn onderzoek. Ik zal even een paar foto’s toevoegen zodat jullie een idee hebben hoe het er hier er uitziet.





Een bakfiets is het belangrijkste vervoermiddel voor van alles en nog wat. Hier wordt het gebruikt om water te halen.


Hoofdstraat van Pisco


De meeste mensen waar het huis van verwoest is wonen in deze huisjes. Enkelingen hebben hun huis weer op kunnen bouwen maar sommigen wonen nog steeds in tenten. Deze huisjes staan door heel Pisco

Hier weer een berichtje vanuit Pisco. Heb de laatste tijd niet heel veel meegemaakt. Afgelopen week vrijdag was mijn verjaardag (iedereen bedankt voor de felicitaties). Samen met Rafael heb ik nasi gekookt voor de hele familie. Moest ze helaas wel teleurstellen dat ik geen geheim recept kon prijsgeven maar dat het afkomstig was van een pakje, alleen te koop in Nederland. Natuurlijk was er een echte verjaardagstaart met kaarsje en heeft iedereen voor me gezongen. Al met al een gezellige verjaardag. Met mijn onderzoek gaat alles goed, verder ben ik vrij veel thuis. Het dagelijkse leven kost hier op de een of andere manier veel meer tijd dan in Nederland. Ik vind het heerlijk om ’s avonds naar het centrale plein van Pisco te gaan en daar mensen te kijken, een patatje te eten en vooral lekker te zitten, genieten van de koelte van de avond zonder muggen.
Ik begin wel steeds Peruaanser te worden. Ik betrap mezelf erop dat ik net als de vrouwen hier in een soort zeurderig Spaans praat en dan klaag over de hitte, stof, de wind, en alle andere dingen die het leven hier onaangenaam maken. Verder heb ik afgeleerd om vriendelijk te zijn tegen Jan-en-alleman. Vriendelijk zijn tegen vreemden wordt hier beschouwd als een soort zwakheid, anderen zullen misbruik van je maken. De samenleving is hier nu eenmaal veel harder dan ik gewend ben en overal ben je op je hoede of iemand je niet wil bestelen of wat dan ook van je wil. Op die manier kun je maar het best een beetje afstandelijk en hooghartig overkomen. Last but not least: ik kijk Novelas (Latijns-Amerikaanse soaps alleen dan met wat meer drama, ja nog meer dan in Nederland). Ik gebruik als excuus dat het goed is voor mijn Spaans en tegelijk is het een mooi gespreksonderwerp, iedere vrouw hier kijkt Novelas. Hoop maar dat ik straks in Nederland weer snel integreer...



Verjaardagstaart..


Samen met Santiago en zijn ouders, af en toe pas ik even op hem.

Toasten met Pisco Sour, dé coctail hier in Peru.

Foto

Hier is een foto van het huisje, het heeft even geduurd want het uploaden lukte steeds niet. Toen de foto gemaakt is waren we bezig om de buitenkant gelijk te maken. Het ziet er nu inmiddels dus al mooier uit. Wie weet volgen er nog foto´s :). Verder gaat alles goed hier, het onderzoek loopt lekker, heb al heel wat interviews gedaan inmiddels. Ook heb ik nu contacten met een stichting, alleen de contacten bij de plaatselijke overheid lukken nog niet erg.
Heb het inmiddels erg naar mn zin hier, en iedere avond word ik op een prachtige zonsondergang getrakteerd! Het huisje staat op het dak van het huis van de ouders van Rafael dus ik heb een prima uitzicht.. Heerlijk is het om ´s avonds op het dak te zitten in een frisse wind. Wilde nog meer foto´s plaatsen maar omdat het niet lukt, bewaar ik die maar voor de volgende keer..
groetjes!

Gewend

Tijd voor een nieuwe weblog! Ik woon inmiddels in het nieuwe huisje: eentje zoals waarin heel veel mensen hier wonen sinds de aardbeving. In de antropologie noemen ze dat participerend onderzoek, leven in dezelfde situatie als de mensen waar je onderzoek naar doet (grapje). Gelukkig niet een houten huisje maar deze heeft een stalen frame met aan beide kanten platen(heb geen idee van wat voor materiaal). Hout is heel warm en dit huisje wordt niet warm, ik kan er in de hitte van de dag gewoon zitten en ’s nachts is het heerlijk fris. De volgende keer zal ik een foto van het huisje op de weblog zetten, nu nog niet want er zit nog geen deur in. :) Ben inmiddels goed gewend hier in Pisco, als je maar de juiste maatregelen neemt lukt het allemaal wel. Zo kleed ik me iedere middag om 6 uur braaf om: spijkerbroek, dichte schoenen en lange mouwen. Enorm warm, maar dat scheelt weer een aantal muggenbeten. Af en toe maakt Rafaels moeder een groot vuur van eucalyptusbladeren voor het huis, dan blijven de muggen weer een paar uur weg. Met mijn onderzoek schiet het nog niet heel erg op, maar alles gaat hier nu eenmaal wat langzamer dan in Nederland. Ben vooral druk bezig met mijn literatuuronderzoek over de aardbeving en de stad Pisco, ook belangrijk. Volgende week komen er foto´s! Groetjes

Weer in Peru

Hallo allemaal! De komende drie maanden zal ik weer vrij onregelmatig mijn weblog bijhouden. Ik ben in Pisco, in Peru voor mijn afstudeeronderzoek. Dit gaat over de gevolgen van de aardbeving van vorig jaar, hier in Pisco. Ben al weer een aantal dagen in Pisco en inmiddels wel redelijk geacclimatiseerd. Wel een overgang van zo´n -10 in Nederland naar ongeveer 30 graden hier. Van de kou en lekkere warme kleren naar hitte, zweten, stof, vliegen, muggen enzovoorts. De andere kant van het verhaal is een lekker ontbijtje in de ochtendzon met een glas versgeperste jus erbij. Die kant begin ik toch wel steeds meer te waarderen en neem het stof en de vliegen maar voor lief. Ik hoop dit keer iets vaker te schrijven dan de vorige keer, help me er gerust aan herinneren! Groetjes Susanne

Weer in Nederland

Ook al kijkt waarschijnlijk niemand meer op deze weblog en ben ik al weer twee maanden in Nederland, toch nog even wat foto's van de laatste weken in Peru en van mij en Rafael in Nederland.

Ik, aan het sandboarden. Nog een stuk bruiner en 10 kilo lichter :)

verjaardag

Iedereen heel erg bedankt voor de felicitaties op alle verschillende manieren!
Was het gisteren helemaal vergeten te vermelden maar het was erg leuk!
Hierbij nog wat foto's van mijn verjaardagsfeestje..




De taarten!



Samen met Isabel



Natuurlijk moet ik eraan geloven, met mn gezicht in de taart!


Cadeautjes!!